ساعت مچی مردانه و زنانه سواچ SWATCH مدل SUOZ363

بررسی ساعت سواچ هنری SUOZ363 با عنوان "دو زن با گلهایی در دست" (Two Women Holding Flowers)

این رفرنس هنری سواچ SUOZ363 با عنوان از "دو زن با گلهایی در دست" (Two Women Holding Flowers) از اثری به همین نام توسط فرنان لژه، هنرمند کوبیست فرانسوی، طراحی شده. این نقاشی که در سال ۱۹۵۴ خلق شده، دو زن رو نشون می‌ده که بدن‌هاشون به هم در هم پیچیده و یکی از اون‌ها یه گل تو دستش گرفته، ترکیب فرم‌ها طوری‌ست که گاهی نمی‌تونی دقیق تشخیص بدی بدن کجا شروع می‌شه و کجا تموم می‌شه. رنگ‌ها پرجرات و ساده‌ان، با خطوط سیاه ضخیم که شکل‌ها رو از زمینه‌ی سفید جدا می‌کنن و لکه‌های قرمز، آبی، زرد و نارنجی فضا رو زنده می‌کنن.این اثر هم نماینده‌ی زبانِ نیمه‌انتزاعی لژه و هم تلاشش برای تلفیق بدن انسانی، حرکت و فرم‌های هندسیه، یعنی اینکه فرم انسانی رو نه به‌صورت واقعی، بلکه در ترکیب با رنگ و شکل ساده به تصویر می‌کشه.

رفرنسی که جدای از طراحی جذابش، دارای رنگ های سبزآبی، آبی، زرد و قرمزه و عقربه های زرد و قرمز و سبزآبیش زیبایی و هارمونی ساعت رو دوچندان کرده و تمام این رنگ ها رو به استایلتون اضافه میکنه. این ساعت در همکاری سواچ با موزه هنر مدرن تیت خلق شده و لوگوی این موزه روی حلقه بند دیده میشه.

مشخصات ساعت سواچ هنری SUOZ363 با عنوان "دو زن با گلهایی در دست" (Two Women Holding Flowers)

موومنت: کوارتز (باتری)
قاب: ۴۱ میلیمتر
لاگ تا لاگ: ۴۷/۴۰ میلیمتر
ضخامت قاب: ۹/۸۵ میلیمتر
قفل بند: سگکی
جنس بند: سیلیکونی
جنس قفل: پلیمر
جنس قاب: پلیمر
سری محصول: Originals
کالکشن:‌ Swatch x Tate Gallery

فِرنان لِژه که بود و چه کرد؟

فرنان لژه یه نقاش، مجسمه‌ساز و فیلم‌ساز فرانسوی بود که در ۱۸۸۱ در نورماندی به دنیا اومد و تا ۱۹۵۵ کار کرد. اون اوایل تحت تأثیر امپرسیونیسم و پُل سزان بود، ولی خیلی زود سراغ کوبیسم رفت و سبکِ خاص خودش رو ساخت، طوری که بعضی‌ها بهش می‌گن پلِ بین کوبیسم و مدرنیته. لژه یکی از اون هنرمندایی بود که دنیاهای صنعتی، فرم‌های هندسی، رنگ‌های جسور و انرژیِ زمانه‌ش رو تو نقاشی آورد؛ نه فقط تصویرِ واقعیت، بلکه حسِ زندگی مدرن و حرکتِ شهری. کارهای لژه از خطوط ساده و اشکال قوی استفاده می‌کنن، با رنگ‌های پر‌کنتراست که تصویر رو مثل یه زبان بصری جدید می‌سازن، جوری که هم بدنه‌ی انسان، هم ماشین، هم صنعت توش با هم ترکیب می‌شن. لژه حتی با طراحی صحنه، فیلم و پروژه‌های عمومی هم کار کرد و نقاشی‌هایش روی ارتباطِ انسان با زمانه‌ی جدید تمرکز دارن؛ جایی که فرم و رنگ مهم‌تر از تقلید دقیقِ مناظرِ واقعیه.

موزه هنرِمدرن تِیت کجاست و ماجرای همکاریش با سواچ چیه؟

تیت مدرن Tate Modern لندن فقط یه موزه نیست؛ یه جور نقشه‌ی راهه برای اینکه بفهمی هنر مدرن و معاصر اصلاً چطور شکل گرفته. تیت مدرن سال ۲۰۰۰ توی ساختمون یه نیروگاه قدیمی کنار رود تیمز افتتاح شد. یکی از تفاوت‌های مهمش اینه که خیلی وقت‌ها آثار رو فقط بر اساس تاریخ و سال نمی‌چینه؛ بیشتر رویکردش موضوعی و مفهومیه. یعنی ممکنه توی یک مسیر، هم‌زمان با چند دوره و چند سبک روبه‌رو بشی، ولی همه‌شون یه ایده‌ی مشترک رو دنبال کنن.

تیت مدرن کلی اثر مهم توی مجموعه و نمایشگاه‌هاش داره و اسم‌های بزرگی توش پیدا می‌کنی؛ از پابلو پیکاسو (Pablo Picasso) و هنری ماتیس (Henri Matisse) گرفته تا اندی وارهول (Andy Warhol)، مارک روتکو (Mark Rothko)، دیوید هاکنی (David Hockney) و لوئیز بورژوا (Louise Bourgeois). یعنی عملاً می‌تونی مسیر هنر قرن بیستم تا امروز رو یه‌جا ببینی: از نقاشی مدرن تا مجسمه، ویدیوآرت، اجرا و اینستالیشن. خود فضای موزه هم یه بخش از تجربه‌ست؛ صنعتی، باز، و جوری طراحی شده که هنر رو از حالت “فقط برای اهلش” دربیاره و برای آدم معمولی هم قابل لمس کنه.

تیت از سال ۲۰۱۸ وارد همکاری با سواچ شده و کالکشن Swatch x Tate Gallery رو معرفی کردن؛ ایده‌اش اینه که بعضی آثار هنریِ تیت از دیوار موزه بیان روی مچ دست مردم. توی این کالکشن ساعت‌ها بر اساس آثار ۷ هنرمند طراحی شدن: ویلیام ترنر (J. M. W. Turner)، مارک شاگال (Marc Chagall)، خوان میرو (Joan Miró)، فرنان لژه (Fernand Léger)، هنری ماتیس (Henri Matisse)، ویلهمینا بارنز-گراهام (Wilhelmina Barns-Graham) و لوئی بورژوا (Louise Bourgeois). تیت مدرن فقط موزه‌ی نمایش اثر نیست؛ یه مرکز زنده‌ست که کمک می‌کنه هنر رو بهتر بفهمی، تجربه‌اش کنی و حتی باهاش زندگی کنی.