ساعت مچی مردانه و زنانه سواچ SWATCH مدل SUOZ342

بررسی ساعت سواچ هنری SUOZ342 با عنوان "آسمان آبی از واسیلی کاندینسکی" (BLUE SKY, BY VASSILY KANDINSKY)

این رفرنس هنری سواچ SUOZ342 با عنوان "آسمان آبی از واسیلی کاندینسکی" (BLUE SKY, BY VASSILY KANDINSKY) از اثری به همین عنوان و از همکاری سواچ با "مرکز پُمپیدو پاریس" خلق شده. اثر «آسمان آبی» (Sky Blue) یکی از نقاشی‌های کاندینسکی هست که سال ۱۹۴۰ تو پاریس کشیده شده و جزو کارهای انتزاعیِ دوره‌ی پایانی‌اش حساب می‌شه. پیش‌زمینه‌ی کار یه زمینه‌ی آبی یک‌دست و روشنه که یادآور آسمونه، ولی این آبی فقط بک‌گراند نیست، خودش مثل یه فضای روانی و احساسی عمل می‌کنه که با بقیه‌ی فرم‌های شناور گفت‌وگو می‌کنه. روی همون پس زمینه آبی، شکل‌های عجیب و خیال‌انگیز می‌بینی که بعضی‌هاشون شبیه موجودات کوچکِ بیولوژیکی یا پرنده‌ان، ولی واقعاً هدفش نشون‌دادن یه چیز واقعی نیست؛ این شکل‌ها مثل حس‌ها و انرژی‌های رنگی توی فضا می‌چرخن. کاندینسکی تو این اثر نشون میده که رنگ و فرم می‌تونن احساس و معنای درونی رو منتقل کنن، نه که فقط صحنه‌ای واقعی رو توصیف کنن.

در این رفرنس بند سیلیکونی آبی روشنِ نیمه‌شفافش با یه چاپ چندرنگ سرتاسری طراحی شده که از اثر اصلی الهام گرفته. به همین خاطر از پشت قاب میشه به صورت محو کوارتزش رو دید. همین آبی روشن روی قاب پلیمری ماتِ نیمه‌شفاف ساعت هم ادامه پیدا کرده، حتی روی حلقه و سگک بند. نوک عقربه‌های ساعت و دقیقه هم نقطه‌های کوچیکی دارن که یه اشاره‌ی ظریف به سبک خود کاندینسکی هست، جزئیاتی که عاشق‌های هنر قطعاً باهاش کیف میکنن. خلاصه یه ساعته که هم با رنگ بازی میکنه، هم حال‌وهوای نقاشی داره، هم یه جور استایل هنری.

مشخصات ساعت سواچ هنری SUOZ342 با عنوان "آسمان آبی از واسیلی کاندینسکی" (BLUE SKY, BY VASSILY KANDINSKY)

موومنت: کوارتز (باتری)
قاب: ۴۱ میلیمتر
لاگ تا لاگ: ۴۷/۴۰ میلیمتر
ضخامت قاب: ۹/۸۵ میلیمتر
قفل بند: سگکی
جنس بند: سیلیکونی
جنس قفل: پلیمر
جنس قاب: پلیمر
سری محصول: Originals
کالکشن:‌ SWATCH x CENTRE POMPIDOU

واسیلی کاندینسکی که بود و چه کرد؟

واسیلی کاندینسکی (Wassily Kandinsky) یکی از پیشگام‌های اصلی نقاشی انتزاعی تو قرن بیستم بود. او در سال ۱۸۶۶ در مسکو به دنیا اومد و زندگی‌اش رو با یه مسیر عجیب شروع کرد: اول حقوق و اقتصاد خوند، بعد در سی‌سالگی رفت و حرفه‌ای نقاشی یاد گرفت و فهمید هنر باید چیز بیشتری از فقط کپی واقعیت باشه. او معتقد بود رنگ و فرم می‌تونن مستقیم احساسات و روح رو منتقل کنن و به همین خاطر از تصویر حقیقی فاصله گرفت و رفت سراغ اشکال، رنگ‌های خالص و فضاهای آزاد که معنای درونی دارن و نه لزوماً شکل‌های شناخته‌شده. ‏کاندینسکی نه فقط نقاش بود، بلکه درباره‌ی هنر هم نظریه نوشت و گروه‌هایی مثل Der Blaue Reiter (سوار آبی) راه انداخت که باعث شد هنر مدرن مسیرش رو کامل عوض کنه؛ یعنی از بازنماییِ دیدنی‌ها به بیانِ درونی و شنیدنیِ رنگ و فرم. آثارش مثل Composition VIII یا Sky Blue هنوز جزو شاخص‌ترین زبان‌های انتزاعی تو تاریخ هنر محسوب میشن و نشون میدن چطور رنگ می‌تونه مثل موسیقی احساس رو بیدار کنه.

مرکز هنری پُمپیدو کجاست و ماجرای همکاریش با سواچ چیه؟

مرکز «ژُرژ پُمپیدو» (Centre Pompidou) یکی از نمادهای فرهنگی و هنری پاریسه که سال ۱۹۷۷ افتتاح شد و از همون اول هدفش این بود که هنر مدرن و معاصر رو بالا بکشه و برای همه قابل دسترس کنه، نه فقط برای اهل فن. یه مرکز فرهنگی بزرگ که موزه‌ی هنر مدرن، کتابخانه‌ی عمومی، سالن‌های نمایش، پژوهش‌های موسیقی و پژوهش‌های هنری رو یک‌جا داره. بخش اصلی‌اش Musée National d’Art Moderne که یکی از بزرگ‌ترین کلکسیون‌های هنر مدرن و معاصر اروپا رو در خودش جای داده و بیش از ۱۰۰ هزار اثر از قرن بیستم تا امروز داره، از فاوویسم و کوبیسم تا سورئالیسم، آبستره، پاپ‌آرت و رسانه‌های جدید.

ساختمان خودش هم یه اثر معماریه. طراحی‌اش توسط رنزو پیانو و ریچارد راجرز باعث شد به یکی از عجیب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین بناهای پاریس تبدیل بشه. گویا یه کشتی مدرن وسط شهر نشسته! پمپیدو نه فقط مکان نمایش اثر هنریه، بلکه یه فضای زنده‌ست برای تماشای نمایشگاه‌های تازه، اجرا، فیلم، موسیقی و مباحث هنری که می‌خواد هنر رو صمیمی‌تر و نزدیک‌تر به مردم کنه.

سواچ از سال ۲۰۲۲ با مرکز پمپیدو (Centre Pompidou) وارد همکاری رسمی شد و نتیجه‌اش یه سری ساعت شد که عملاً شاهکارهای این موزه رو آوردن روی مچ دست. اسم این پروژه سواچ × مرکز پمپیدو (Swatch X Centre Pompidou) هست و روی آثار چند هنرمند شاخص می‌چرخه: فریدا کالو (Frida Kahlo) با اثر «قاب» (The Frame)، آمِادئو مودیلیانی (Amedeo Modigliani) با «پرتره دِدی» (Portrait of Dédie)، دو طرح از روبر دلونی (Robert Delaunay)، واسیلی کاندینسکی (Wassily Kandinsky) با «آسمان آبی» (Blue Sky) و پیت موندریان (Piet Mondrian) با «قرمز، آبی و سفید» (Red, Blue and White)؛ یعنی چندتا کار کلاسیک مدرن که این‌بار تبدیل شدن به استایل هنری.